Lars van Meijeren Casino Expert
Met een achtergrond in communicatiewetenschappen brengt Lars een schat aan ervaring met zich mee, vooral als het gaat om innovatie binnen de iGaming industrie.
Lees volledige biografieWanneer je via een affiliate-link in onze content een aankoop doet, kan CasinoBeats een commissie ontvangen. Dit kost jou niets extra. We zorgen ervoor dat al onze aanbevelingen zorgvuldig worden gecontroleerd op nauwkeurigheid en kwaliteit. Voor meer informatie kun je ons redactionele beleid raadplegen.
Een algeheel verbod op online gokreclame zal volgens demissionair staatssecretaris Arno Rutte slechts beperkt effect hebben.
In zijn beantwoording van Kamervragen stelt hij dat een groot deel van de ongewenste gokreclame afkomstig is van illegale aanbieders, die zich niet houden aan Nederlandse regels.
Juist deze partijen blijven zichtbaar via sociale media en influencers die buiten het vergunde stelsel opereren.
Rutte reageerde op vragen van CDA-Kamerlid Jeltje Straatman, die wees op de toenemende zorgen over gokverslaving onder jongeren en minderjarigen. Zij legde daarbij een direct verband met de legalisering van online kansspelen in 2021.
De staatssecretaris benadrukte dat er geen harde cijfers bestaan die aantonen hoeveel verslavingen aan die legalisering zijn toe te schrijven, maar noemde het wel zorgelijk dat in 2024 achttien procent van de mensen in behandeling voor gokverslaving jonger was dan 25 jaar.
Hij erkent dat legalisering, samen met digitale toegankelijkheid, kan hebben bijgedragen aan het verder accepteren van gokken in het dagelijks leven.
Paradox van het reclameverbod
Volgens Rutte raakt een totaalverbod de kern van het probleem niet. Het grootste volume aan online gokreclame bevindt zich buiten het legale circuit.
Vergunde aanbieders houden zich aan strenge reclameregels, terwijl niet-vergunde partijen actief adverteren via platforms als TikTok en Facebook.
Zij maken daarbij gebruik van affiliates en influencers die lastig te controleren zijn. De Kansspelautoriteit worstelt hier al langer mee, zoals ook blijkt uit eerdere berichtgeving over de moeilijkheden bij het aanpakken van illegale gok advertenties.
Die situatie maakt het voorstel voor een algeheel verbod bestuurlijk riskant. Door legale aanbieders vrijwel onzichtbaar te maken, ontstaat het gevaar dat spelers het onderscheid tussen vergund en onvergund aanbod verliezen.
De illegale markt, die zich niets aantrekt van regels, krijgt daarmee feitelijk meer ruimte. Dat brengt juist de speler in een kwetsbare positie, omdat toezicht en bescherming ontbreken.
‘Dweilen met de kraan open’
Een vergelijkbaar geluid klinkt bij Kansspelautoriteit-voorzitter Michel Groothuizen. In een interview met EenVandaag gaf hij aan dat een volledig reclameverbod vooral het kleine, gereguleerde deel van de markt treft. Het grote illegale volume blijft ondertussen doorlopen.
Hij typeerde de situatie als ‘dweilen met de kraan open’: zolang de illegale infrastructuur intact blijft, verdwijnt het probleem niet.
Die analyse plaatst de Nederlandse discussie in een scherpe context. Terwijl in het coalitieakkoord wordt gesproken over hardere maatregelen tegen gokreclame, waarschuwen zowel de toezichthouder als de verantwoordelijke bewindspersoon voor onbedoelde neveneffecten.
Dat maakt de situatie uniek: een kersverse beleidslijn ligt meteen onder vuur van de eigen uitvoerders.
Kanalisatie onder druk
Vanuit de sector klinkt aanvullende kritiek. NOGA-directeur Peter-Paul de Goeij stelt dat het verdwijnen van zichtbare legale merken de kanalisatie verder kan ondermijnen. Als consumenten niet meer herkennen welke aanbieders vergund zijn, is de stap naar online casino’s in het buitenland snel gezet. Op die platforms ontbreekt Nederlandse consumentenbescherming volledig.
Het standpunt van Rutte past in die waarschuwing. Hij uitte eerder al zijn zorgen over de toenemende populariteit van de zwarte markt en het effect daarvan op toezicht en spelersbescherming.
Met zijn recente antwoorden wordt de spanning in het debat zichtbaar. De politiek neigt naar stevige symbolische maatregelen, terwijl toezichthouder en bewindspersoon wijzen op een ongemakkelijke realiteit: zonder een effectieve aanpak van illegale promotiekanalen en buitenlandse aanbieders dreigt een totaalverbod vooral de verkeerde partijen te raken.
